Χαμένες πατρίδες
«Πριν 500 χρόνια ο τελευταίος Βυζαντινός Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγοςέπεφτε, πολεμώντας στην Πύλη του Ρωμανού ως βασιλιάς των Ελλήνων. Ο Μωάμεθμπήκε στην Πόλη, πέρασε έφιππος στην Αγιά Σοφιά· κι άφησε το ίχνος των ματοβαμμένων χεριώντου στις μαρμάρινες κολώνες της. Αλλ η Βασιλεύουσα δεν έπεσε - το όνειροτης Μεγάλης Ελλάδας διατήρησε όλη τη λαμπρότητά του. Θέρμαινε τις ψυχές των σκλάβωνπέντε ολόκληρους αιώνες. Και στα κρυφά σχολειά, αντί για προσευχές, οι ρασοφορεμένοιδάσκαλοι ψιθύριζαν: "Πάλι με χρόνια, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ναι...".
Σήμερα το όνειρο έχει διαλυθεί· το λυχνάρι της ελπίδας έσβησε. Δε μένει παρά η μαρτυρικήνοσταλγία για τις Χαμένες Πατρίδες. Και τ άταφα οστά χιλιάδων ηρώων μας, που δεν πήραν εκδίκηση.Η Βασιλεύουσα δεν έπεσε το 1453· τον Σεπτέμβριο του 1922 πατήθηκε από τους Τούρκους.Πέθανε κι ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς
Δείτε επίσης
Ο μάγειρας του Αλκυόνη
Πέτρινοι κύκνοι
Η κλεψύδρα της αγάπης
Μια φορά και ένα μπορώ
Το βιβλίο των νεκρών
Το κοράκι
Στα λιμάνια του κόσμου
Απ΄ τα κόκαλα βγαλμένα
Αν όλα ήταν αλλιώς
Θανάσιμη ερώτηση