Οι δυο τους κι άλλοι δύο

Ένας πατέρας και η κόρη του. Εκείνος γύρω στα σαράντα, αυτή στον καιρό της εφηβείας της. Η μητέρα έχει πεθάνει και πρέπει να μάθουν να ζουν μόνοι τους. Κι ήρθε κάποτε ο καιρός οι δυο τους να γνωρίσουν άλλους δύο. (Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου)

Θέλανε κι οι δυο να μείνουμε ολομόναχοι δίπλα στ απομεινάρια μιας παρουσίας που ξαφνικά είχε εξαφανιστεί. Ξαφνικά! Όσο κρατά μια σύγκρουση ενός κίτρινου Ντεσεβό με μια νταλίκα. Και τότε ο Μάρκος ύψωσε τη φωνή του: «Το παιδί μου είμαι ικανός να το μεγαλώσω!» δήλωσε. «Μα είσαι άντρας!» ξαφνιάστηκαν οι γιαγιάδες και τότε είπες, Μάρκο εκείνο το αυθόρμητο «Λέτε να μην το ξέρω;» και γέλασες.