Συγγνώμη, μπορώ να πω κάτι;

Mε λένε Όμηρο και είμαι μόλις 10 χρόνων. Θέλω να μεγαλώσω για να μπορώ να πω όλα όσα σκέφτομαι. Eίναι τόσο πολλά: από την αγάπη που έχω για τους παππούδες μου μέχρι την έντονη και όλο γλύκα σχέση με τον αδελφό μου αλλά και για τη δασκάλα μου που με έκανε να αγαπήσω το σχολείο λίγο παραπάνω... Έχω πολλές απορίες και ανησυχίες, νιώθω συχνά μπερδεμένος ακόμα και με τους κοντινούς μου ανθρώπους! Παρόλο που δε μιλάω σαν μεγάλος, μπορώ να σκέφτομαι σαν μεγάλο παιδί που καταλαβαίνει τους μεγάλους. Mακάρι να μπορούσαν κι εκείνοι να σκέφτονται σαν μεγάλα παιδιά για να καταλαβαίνουν εμάς τα μικρά... Aυτά θέλω να τους πω, αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα!